جان دالتون

 

زندگینامه جان دالتون

جان دالتون در کیومبرلند انگلستان در ششم سپتامبر سال 1766 چشم به جهان گشود. او پسر کویکرها بود. دالتون دارای  چند خواهر و برادر دیگر نیز بود. پدر او مالک تکه زمینی کوچک و یک خانه بود. پدرش به عنوان یک خرده مالک و بافنده فعالیت می کرد. مادرش فردی باهوش بود. والدین او مسیحی بودند، اما کلیسای انگلستان متوجه دو دلی و شک آن ها در مسیحیت شد. به همین جهت و علی رغم فقر مالی، جان می توانست در مدارسی تحصیل کند که از نظر مذهب با آن ها فرق داشتند.

جان دالتون نیز مانند مادرش بسیار باهوش بود. او در سن 11 سالگی، در مدرسه ای روستایی تحصیل می کرد و در سن 15 سالگی، دالتون به برادرش کمک کرد تا مدرسه شبانه روزی کویکرها را اداره کند. این مدرسه در شهری به نام کندال قرار داشت. این شهر 40 مایل از مکان زندگی خانواده دالتون فاصله داشت. خیلی زود جان دالتون با ریاضی و علوم آشنا شد و زبانهای یونانی، فرانسه، و لاتین را به خوبی فرا گرفت. یک دانشمند آماتور در زمینه ریاضی به نام جان گاف که نابینا بود، به دالتون در آموزش ریاضی کمک کرد. او همچنین علاقه پنهان دالتون را در علوم آزمایشی بیدار کرد.

به دلیل توانایی های دالتون، او در سن 19 سالگی، در مدرسه شبانه روزی کویکرها مدیر شد که تا سن 26 سالگی ادامه داشت. در سال 1793، او به عنوان معلم ریاضی و فلسفه در دانشگاه نیو منچستر مشغول به کار شد. دالتون در آنجا به جامعه فلسفی و ادبی پیوست و به عنوان دبیر و رئیس آن موسسه فعالیت کرد.

جان دالتون هیچ گاه دیدگاه های شخصی اش در مورد دین و مذهب را بیان نکرد. علاوه بر آن، او محتاط بود که حرف های سیاسی و اجتماعی نزند. در سنین جوانی او متوجه شد که دچار کور رنگی است البته بیماری او زمینه ارثی داشت چرا که برادر او نیز دچار این بیماری بود. جان دالتون هیچ گاه ازدواج نکرد و به همین جهت فرزندی نداشت. علی رغم این که دالتون دیدگاه های شخصی اش در باره مذهب را بیان نمی کرد اما بر خود واجب می دانست تا مشاهدات مذهبی خود را آموزش دهد و تحقیقاتی در این زمینه انجام دهد.

فعالیت های علمی دالتون

در سال 1794 دالتون اولین مقاله علمی اش را با عنوان «حقایقی خارق العاده درباره بینایی رنگ ها» منتشر کرد. مقاله علمی او درباره موضوع کور رنگی بود. او به این نتیجه رسید که کوررنگی ارثی است. چرا که اعضا خانواده او نیز کور رنگ بودند. تنها رنگی که او می توانست ببیند و تشخیص دهد زرد بود. در نظریه کور رنگی، دالتون به این نتیجه رسید که کمبود ادراک رنگی نتیجه بی رنگی زلالیه است. زلالیه مایعی از مردمک چشم است. او تصدیق کرد که رنگ آبی فام موجود در زلالیه مسئول فیلتر شدن رنگ ها است. کور رنگی که از آن به عنوان دالتونیزم یاد می شود نتیجه مشاهدات و نوشته های جان است. با اینحال متاسفانه تئوری کور رنگی او اشتباه بود.

نظریه اتمی دالتون

از دیگر نظریه های مطرح دالتون، تئوری «اتمی بودن ماده» است. دالتون این تئوری را در سال 1803 عنوان کرد. او با پیش زمینه علم هواشناسی که داشت ، با این ایده پا به میدان گذاشت که آب تبخیر شده یک گاز مستقل در هوا است. دالتون می خواست بفهمد که چگونه آب و هوا به طور همزمان قادر به اشغال کردن فضایی مشابه  اند، در حالی که این امر برای جامدها صدق نمی کرد. دالتون به این حقیقت که هوا و آب از ذرات مجزا تشکیل شده اند توجه کرد. سپس متوجه شد که ترکیب ذرات آب و هوا فرآیندی از تبخیر است.

دالتون آزمایش هایی را بر روی گازهای متفاوت مانند هیدروژن، کربن، سولفور، نیتروژن و فسفر انجام داد و درنتیجه گیری آزمایشاتش نوشت: «هدف تعیین اندازه و وزن نسبی همراه با تعداد نسبی اتم هایی است که وارد چنین ترکیباتی می شوند. لذا سلسله پژوهش های من بر روی تعیین تعداد و وزن تمام ذرات ابتدایی شیمیایی گذاشته شد که وارد هر نوع ترکیبی با دیگری می شوند». دالتون متوجه شد که این اتصال بین وزن های اتم و وزن واکنش شیمیایی بسیار مهم است. دالتون اولین نفر از یونان باستان بود که نظریه ای درباره اتصالی از اتم ها و استوکیومتری را مطرح کرد. با اینکه بعضی از تئوری ها و نظریه های جان درباره اتم صحیح نبودند، اما مفهوم اولیه آن به زیرساختاری برای علوم فیزیک شد.

در واقع کلید تاریخچه بلند و گیج کننده تلاش های او برای توضیح منشاء نظریه دالتون در سه مشاهده نهفته است: این که دالتون در درجه اول و قطعا از ابتدا، یک شیمیدان نبود. دوم اینکه معمولا نیروهای محدودی همچون افراد آماتور وقت و زمان خود را وقف علم می کردند و حاضر بودند به خاطر آن فداکاری هایی را انجام دهند و در آخر منچستر در انتهای قرن نوزدهم شیمی را ارزشمند دانست و مدارسی را برای تدریس آن تاسیس کرد.

دالتون دعوتنامه صادر شده از سمت جامعه سلطنتی، مبنی بر عضو شدن در آن را رد کرد. او از این که جامعه سلطنتی او را در سال 1822، بدون این که او را از این امر آگاه سازد در انتخابات شرکت داده بود خوشحال و راضی نبود. با این حال دالتون به دلیل نظریه اتمی اش در سال 1826 مدال سلطنتی دریافت کرد. آکادمی فرانسه او را به عنوان یک عضو خارجی در سال 1833 کاندید کرد. یک سال بعد از آن اکادمی هنری آمریکا جایزه ای را به عنوان عضوی خارجی به او اعطا کرد.

پایان زندگی

دالتون در سن 71 سکته ای خفیف داشت. اما مدتی بعد سکته ای جدی کرد و توانایی صحبت کردنش را از دست داد. سر انجام جان دالتون در بیست و هفتم جولای سال 1844 بر اثر سکته ای ناقص از دنیا رفت. بیش از ۴۰۰,۰۰۰ نفر بدن بی‌جان او را هنگام قرار گرفتن در تابوت همراهی کردند. آخرین تجربه و آزمایشات مربوط به بررسی چشم که توسط او انجام شده بود، نگهداری و برای پیشرفت های علمی استفاده شدند. دالتون حتی پس از مرگ نیز به گسترش دانش کمک کرد.

در پایان یاد آور می شویم که امروزه، دانشمندان، نظریه دالتون درباره ساختار اتم را مورد قبول می‌دانند. یک پسر ساده روستایی روش جدیدی برای اندیشیدن و نگاه کردن به عالم هستی و چگونگی کارکرد آن را به مردم و اهل دانش نشان داد.

 

دانشمندان ایرانی       دانشمندان جهان       بهترین روش یادگیری ریاضی             آموزش ریاضی          آموزش کامپیوتر          تدریس آنلاین       

   تدریس دوره متوسطه         تدریس دوره دبیرستان 

10 / 10
از 1 کاربر

ارسال نظر

عنوان نظر :*
نام شما :*
ایمیل :*
*