رابرت بویل

 

رابرت بویل دانشمندان جهان

زندگینامه رابرت بویل

  • نام: رابرت بویل
  • متولد: بیست و پنجم ژانویه ۱۶۲۷، لیسمور کستل، در ایرلند
  • وفات: سی و یکم دسامبر ۱۶۹۱ در لندن انگلستان
  • شهرت: فیلسوف ایرلندی در زمینه طبیعت و ذات، نویسنده ای نظریه پردازو الگویی برتر در فرهنگ قرن ۱۷

رابرت بویل به عنوان یک دانشمند بخصوص در زمینه شیمی بسیار مشهور است، فعالیت های علمی او در حوزه های متفاوتی از جمله هیدرواستاتیک، فیزیک، پزشکی، علوم زمینی، تاریخ، و کیمیاگری می باشد. البته اوکارهای مذهبی نظیر نگارش مقاله های شناختی و رساله های الهی نیز انجام داده است. همچنین او از ترجمه تورات و انجیل به چند زبان حمایت گسترده ای به عمل آورد.

کودکی و تحصیلات بویل

رابرت در یکی از مرفه ترین خانواده های بریتانیا متولد شد.او چهاردهمین فرزند و هفتمین پسر ریچارد بویل، از زن دومش، کاترین، دختر عالی جناب فنتون، دبیر ایالت ایرلند است.

بویل در سن هشت سالگی، تحصیلات رسمی خود را در مدرسه اتون آغاز کرد. در سال ۱۶۳۹ ، او و بردارش فرانسیس، عازم سفری زمینی شدند. در سال ۱۶۴۲، به دلیل شورش ایجاد شده در ایرلند، فرانسیس به خانه برگشت در حالی که بویل در این سفر در ژنوار باقی ماند و به مطالعاتش ادامه داد. بویل در سال ۱۶۴۴ به انگلستان بازگشت و در زمین هایی که به او ارث رسیده بود سکنی گزید. او در آن جا شروع به نوشتن رساله هایی دینی و شناختی کرد.

بویل در سال ۱۶۴۹، شروع به تحقیق درباره طبیعت از طریق آزمایش هایی علمی کرد، این فرآیند بویل را شیفته خود کرد. از سال ۱۶۴۷ تا اواسط دهه ۱۶۵۰، بویل با فیلسوفان طبیعت و ذات در ارتباط بود. بویل بیشتر زمان خود در سال های ۱۶۵۲ تا ۱۶۵۴ را در ایرلند سپری کرد تا بر زمین های به ارث رسیده اش نظارت کند و همچنین کالبدشکافی های آناتومی را نیز انجام می داد.

در سال ۱۶۵۴، رابرت بویل به آکسفورد دعوت شد، و در همان جا ساکن شد. (از سال ۱۶۵۶ تا ۱۶۶۸). در آکسفورد او با گروهی از فیلسوف های رشته فلسفه ذاتی همکاری کرد. این افراد، با چند نفر دیگر، کلوپ فلسفه تجربی را شکل دادند که در منزل بویل دور هم جمع می شدند. بیشتر تاریخ کاری بویل در این دوره شناخته شده است.

کشفیات بویل

در سال ۱۶۵۹، بویل و رابرت هوک،  ساخت پمپ هوایی شان را تکمیل کردند و از آن برای مطالعه درباره پنوماتیک استفاده کردند. کشفیات آن ها که در مورد فشار هوا و خلا بود در اولین نشریه علمی بویل با عنوان «آزمایشاتی جدید در زمینه فیزیک و مکانیک» که سرآغاز تحقیقات درباره «هوا و اثرات آن» بود در سال ۱۶۶۰ منتشر شد. بویل و هوک مشخصه های فیزیکی متعددی از هوا را کشف کردند از جمله نقش آن در احتراق، تنفس، و انتقال صدا.

یکی دیگر از کشفیات بویل و همکارش، در سال ۱۶۶۲ منتشر شد که بعدها از آن به نام قانون بویل یاد شد. این قانون رابطه معکوسی را بیان می کند که بین فشار و حجم گاز وجود دارد، و با اندازه گیری حجم اشغالی توسط یک کمیت ثابت از هوا، به هنگام فشرده شدن توسط وزن های متفات جیوه، تعیین می شود. با این حال دیگر فیلسوفان طبیعت، از جمله هنری پاور و ریپارد تاونلی، نیز هم زمان کشفیاتی مشابه را درباره هوا گزارش کردند.

کار علمی بویل با اراده و همت او در انجام آزمایش ها و مشاهداتش و مخالفتش با فرموله سازی نظریه های تعمیم یافته توصیف می شود. او از یک فلسفه مکانیکی حمایت کرد که جهان را به صورت یک ماشین یا ساعت بزرگ تصور می کرد که در آن تمام پدیده های طبیعی مسئول حرکات مکانیکی و ساعتی آن بودند. مشارکت های او در شیمی بر اساس فرضیه مکانیکی ذره می باشد. - نوعی از ذره گرایی که در آن ادعا می شد همه چیز از ذرات بسیار ریزی از کل دنیا  تشکیل شده است که تقسیم ناپذیرند و این ذرات تنها از نظر شکل و حرکت باهم متمایزند.

در میان نوشته های تاثیر برانگیز بویل ، شیمی شکاکی نیز وجود دارد (۱۶۶۱) که فرضیه ترکیب مواد و روش های تحلیل شیمی و همچنین مبدا اصلی قالب ها و ویژگی هایی که در پدیده های شیمیایی استفاده می شد تا از فرضیه ذره ای حمایت کند را زیر سوال می برد. بویل همچنین اصرار بسیار زیادی به کیمیاگری تغییرپذیر داشت و برای کشف راز انتقال آهن های پایه به طلا و برقراری تماس با افرادی که معتقدند این رازهای کیمیاگری را می دانند، بسیار تلاش کرد. به طور کلی، بویل به شدت در رابطه با بکارگیری قواعد و روش های شیمی به منظور مطالعه دنیای طبیعت و دارویی تلاش های فراوانی کرد. به همین خاطر او بعدها لقب «پدر علم شیمی» را دریافت کرد.

فعالیت های نظری بویل

بویل یک آدم مذهبی بود که اعتقاداتش برایش به شدت ارزشمند بودند. به همین جهت تعدادی رساله های الهی نوشت. درحالی که نوشته های مذهبی بویل در دوران جوانی ساده و بی تکلف بودند، فعالیت اصلی او بر مسائل پیچیده تر از فلسفه علت، طبیعت و وحی و بخصوص رابطه بین ظهور علوم جدید و مذهب متمرکز بود. بویل به شدت درباره مفهوم گسترده کفر و بی دینی نگران بود و برای اثبات راههایی که در آن ها علوم و مذهب متقابلا استفاده شده بودند، تلاش می کرد.

سال های زندگی بویل در لندن

در سال ۱۶۶۸، بویل آکسفورد را ترک کرد و در کنار خواهرش سکنی گزید. او در آن جا آزمایشگاهی راه انداخت و دستیارانی استخدام کرد. او در آنجا حداقل یک کتاب در سال به چاپ می رساند. همچنین بودن او در لندن باعث شد او در جامعه شهنشاهی فعالیت داشته باشد.

بویل مردی خوش مشرب بود که توانسته بود شهرتی ملی و بین المللی به دست آورد. به همین جهت به او پیشنهاد ریاست جمهوری جامعه شهنشاهی و مقام اسقف کلیسا داده شد (در ۱۶۸۰) اما او هر دوی آن ها را رد کرد. در دوران پیری، بویل بیمار شد. او از ضعف چشم ها و دست هایش رنج می برد و چند بار نیز سکته کرده بود. سر انجام رابرت بویل در سن ۶۴ سالگی بعد از تحمل دوره ای کوتاه از تشدید بیماری اش که در اثر مرگ کاترین خواهرش ایجاد شده بود، دار فانی را وداع گفت.

10 / 10
از 1 کاربر
ارسال نظر
عنوان نظر :*
نام شما :*
ایمیل :*
*